สรุปข้อเสนอต่อประชาคมอาเซียนของเยาวชนไทย
ด้านสังคมวัฒนธรรม
(หลักการ)
- ต้องสนับสนุนนโยบายประชาชนเป็นศูนย์กลาง
- ให้อาเซียนเสริมความเข้มแข็งและส่งเสริมการให้ความเคารพในความหลากหลายทางวัฒนธรรม
- ให้อาเซียนส่งเสริมและสนับสนุนการมีส่วนร่วมของเยาวชนในการจัดทำนโยบายอาเซียนทุกระดับ
- ส่งเสริมและสนับสนุน การคิดริเริ่มของเยาวชนอย่างแท้จริง
(กิจกรรมสร้างสรรค์ของเยาวชน)
- ให้อาเซียนและประเทศสมาชิกต้องสนับสนุนกิจกรรมอาสาสมัครและเพิ่มงบประมาณสวัสดิการสังคมสำหรับเยาวชน
- ต้องสนับสนุนการก่อตั้งเครือข่าย เพื่อการแลกเปลี่ยนและการสร้างความสมานฉันท์ของเยาวชนในภูมิภาค
(การศึกษา)
- เน้นมาตรฐานการศึกษาที่เท่าเทียมกันของเด็กและเยาวชนภายในประเทศสมาชิกอาเซียนโดยไม่แบ่งชาติพันธุ์
- สมาชิกในกลุ่มประเทศอาเซียนควรเคารพ สนับสนุน และให้โอกาสในการศึกษาให้แก่ผู้ที่ขาดโอกาสทางทุนทรัพย์อย่างทั่วถึงและเพียงพอ
- จัดสรรงบประมาณทางด้านการศึกษาอย่างทั่วถึงและเพียงพอ สนับสนุนและส่งเสริมให้เยาวชนเรียนรู้ เข้าใจ และเห็นคุณค่าของภูมิปัญญาท้องถิ่น
- ส่งเสริมและสนับสนุนการศึกษาทางเลือกและมีหลักสูตรความรู้ท้องถิ่น ที่มีความเหมาะสมกับบริบทของพื้นที่ กระจายลงไปในชุมชน โดยมีหน่วยงานของรัฐสนับสนุน
- เปิดโอกาสให้ครูชุมชน ครูพื้นบ้าน หรือ ครูภูมิปัญญา ร่วมกับโรงเรียนเพื่อสร้างหลักสูตรให้สอดคล้องกับท้องถิ่น
- สนับสนุนให้เกิด “เครือข่ายการศึกษาทางเลือกของเยาวชน” ในรูปแบบที่หลากหลาย
- สนับสนุนงบประมาณในการจัดการศึกษาทางเลือกให้แก่เยาวชน
- มี “องค์กรอิสระการศึกษาทางเลือก” ซึ่งบุคลากรในองค์กรต้องมีประสบการณ์ในด้านการศึกษาทางเลือก
- สนับสนุนการวิจัยค้นคว้าสำหรับเยาวชนในการศึกษาการศึกษาทางเลือก
- ให้ความสำคัญกับการเรียนภาษาอังกฤษ เพื่อเรียนรู้วิทยาการใหม่ๆ ที่เข้ามา และเพิ่มความสามารถในการเรียนรู้สังคม
- พัฒนาศักยภาพของครูผู้สอนให้มีประสิทธิภาพ และยกสถานภาพของวิชาชีพครูให้มีความมั่นคง
ด้านสันติภาพและความมั่นคง
- เปลี่ยนหลักการตัดสินใจจาก “ฉันทามติ” เป็น “เสียงส่วนใหญ่” ในประเด็นสิทธิมนุษยชน
- ให้กฏบัตรอาเซียนมีการบันทึกเจตนารมณ์ ในนิยาม “คำ” หรือ “ข้อความ” ที่คลุมเครือ เช่น การละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรง
- ส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างแท้จริงของประชาชนในกลุ่มประเทศอาเซียนโดยเฉพาะอย่างยิ่งเยาวชนในประเทศอาเซียน
- ต้องควบคุมการแทรกแซงของทหาร ต้องยืนยันการใช้หลักสันติวิธีในการจัดการกิจการภายในภูมิภาคหรือประเทศสมาชิกอาเซียน
- อาเซียน ต้องสามารถแทรกแซงกิจการภายในของประเทศที่ “ละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรง” ได้ ทั้งนี้โดยมี “กลไกการตรวจสอบ” การเข้าแทรกแซงโดยเยาวชนมีส่วนร่วม
- ทำให้กระบวนการสืบสวนประเด็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนในอาเซียนมีรูปธรรม ปฎิบัติได้จริง โดย
- องค์กรสิทธิมนุษยชนแห่งอาเซียนต้องเป็นอิสระจากรัฐบาล
- องค์กรสิทธิมนุษยชนต้องปกป้องและส่งเสริมสิทธิมนุษยชนทุกรูปแบบ
- ส่งเสริมพัฒนาศักยภาพ การเรียนรู้ และการสร้างเครือข่ายเยาวชนอย่างเข้มข้นเพื่อตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชน โดยการระดมความคิดเห็นต้องเป็นการมีส่วนร่วมของเยาวชนที่มีความสนใจในแต่ละประเด็น
- ส่งเสริมและจัดตั้งเครือข่ายเยาวชนสำหรับการสร้างและการให้การศึกษาด้านสันติภาพ
- มีหลักสูตรส่งเสริมศักยภาพให้เยาวชนได้รู้และเข้าใจเรื่องสิทธิมนุษยชน
ด้านเศรษฐกิจ
- ให้อาเซียนควบคุมมาตรการและกำหนดแนวปฏิบัติในการทำข้อตกลงเขตการค้าเสรี (FTA) หรือการลงทุน อย่างถูกต้อง รัดกุม และตรงไปตรงมา โดยยึกถือหลักการต่อไปนี้
- ทุก ภาคส่วนที่เกี่ยวข้องและมีส่วนได้ส่วนเสียกับการทำข้อตกลงฯ หรือการลงทุน ในทางตรงและทางอ้อม ทั้งภาครัฐ อุตสาหกรรม เกษตรกรรม ประชาสังคม ชุมชน และเยาวชน เข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการเจรจาตั้งแต่เริ่มต้นจนสิ้นสุด ตลอดระยะเวลาที่กำหนดในข้อตกลงหรือในการดำเนินธุรกิจ
- ทุก ภาคส่วนที่เกี่ยวข้องต้องร่วมกันรับผิดชอบต่อผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากการทำ ข้อตกลงฯ หรือการลงทุน ดังกล่าวทุกขั้นตอน ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ตั้งแต่เริ่มต้นและตลอดไปอย่างยั่งยืน
- ทุกภาคส่วนต้องเปิดเผยข้อมูลที่เกี่ยวข้องเพื่อใช้ประกอบการตัดสินใจลงนามข้อตกลงเขตการค้าเสรี หรือการลงทุน อาทิ
- รายละเอียดโครงการ
- รายงานการประชุมต่างๆ
- หลักฐานที่ช่วยในการประกอบการตัดสินใจ
- ข้อผูกพัน พันธะสัญญาอื่นที่มีผลและอาจได้รับผลกระทบทั้งด้านบวกและลบจากการตัดสินใจ
- ส่งเสริมและปกป้องตลาดสินค้าท้องถิ่น และการผลิตทางด้านอาหารจากผลกระทบของโลกาภิวัตน์
- ต้องคุ้มครองแรงงานที่เป็นเยาวชนจากการกดขี่อันสืบเนื่องจากโลกาภิวัตน์
- อาเซียนต้องจัดทำมาตรฐานการดำเนินการด้านเศรษฐกิจที่คำนึงถึงผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมและสังคม
- ให้ความรู้เรื่องข้อตกลงเขตการค้าเสรี (FTA) กับเยาวชนในประเทศอาเซียน
ด้านสิ่งแวดล้อม
(การดูแลจัดการด้านสิ่งแวดล้อม)
- ให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงอาเซียนด้านสิ่งแวดล้อม (ASOEN) ทำงาน ร่วมกับภาคประชาสังคมในการสร้างแรงกดดันกับกลุ่มทุนที่ต้องดำเนินธุรกิจ อย่างมีจริยธรรม โดยกำหนดให้กลุ่มทุนต้องมีกระบวนการผลิตที่อยู่บนฐานการประเมินผลกระทบด้าน สิ่งแวดล้อม
- กำหนด เพิ่ม มาตรฐานด้านสิ่งแวดล้อมและให้มีบทลงโทษประเทศสมาชิกอาเซียนที่ไม่ปฎิบัติตาม
- สนับสนุนการมีส่วนร่วมของเยาวชนและชุมชนในการตรวจสอบและตัดสินใจในโครงการขนาดใหญ่
- รัฐบาลประเทศสมาชิกอาเซียนต้องให้ข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมอย่างรอบด้าน
- จัดตั้งเครือข่ายเยาวชนสิ่งแวดล้อมอาเซียน
- จัดตั้งกองทุนอิสระเพื่อสนับสนุนกิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อมของเยาวชน
- ให้มีการบังคับใช้ภาษีสิ่งแวดล้อม ในประเทศสมาชิกอาเซียน
- ให้มีโครงการรณรงค์สร้างความตระหนักในสิ่งแวดล้อมแก่ประชาชนในระดับรากหญ้า
- กำหนดให้หน่วยงานทุกหน่วยงานมีโครงการที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม
(การดูแลจัดการด้านทรัพยากร)
- จัดทำมาตรฐานในการจัดการทรัพยากรอย่างมีส่วนร่วม
- ให้ รัฐบาลกลุ่มประเทศอาเซียนมีนโยบายเศรษฐกิจที่มีความสมดุล สอดคล้อง และเอื้อต่อระบบนิเวศ เพื่อนำไปสู่การปรับปรุงเรื่องสิทธิในการเข้าถึงและการจัดการ ทรัพยากรธรรมชาติของคนในท้องถิ่นโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น
- สนับสนุนการมีส่วนร่วมของเยาวชนและชุมชนในการจัดการทรัพยากรของตนเอง
- จัดตั้งกองทุนอิสระสนับสนุนการทำเกษตรกรรมยั่งยืน
- สนับสนุนพลังงานทางเลือกระดับชุมชนอย่างยั่งยืน
