ASEAN Youth Rising!

by Miss Peace Since my last trip to visit the disputed area along the Thai – Cambodian border, I have come to realize about many disastrous stories and gain more insight into what is actually happening there. Not only about the damages as a result of confrontation, but about villagers and students who innocently became the [...]

โดย นางงามมิตรภาพ   จากการเดินทางไปเยี่ยมพื้นที่ชายแดนไทย-เขมรมานั้น ข้าพเจ้าได้พบเจอเรื่องราวและประสบการณ์ใหม่ๆ มากมายไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวของความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสงคราม หรือ เรื่องราวของผู้ประสบภัยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่  รวมไปถึงเด็กนักเรียนที่ต้องสูญเสียโรงเรียนไปกับแรงระเบิด ภาพเหล่านั้นทำให้ข้าพเจ้าหดหู่ เกิดความสงสารคนในพื้นที่จับใจ และเนื่องจากการเดินทางในครั้งนี้เราได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเพื่อนชาวเขมร ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีที่ความคิดเห็นตรงกัน คือต้องการลดความขัดแย้งที่เกิดขึ้น เพื่อลดความรุนแรงที่จะก่อให้เกิดความเสียหายทั้งสองฝ่าย

ความรู้สึกแรกของผม คงเป็นความไม่คุ้นเคยกับสถานที่ ผู้คนและบรรยากาศ แม้จะเคยออกเดินทางไปในหลายพื้นที่ชนบทหรือต่างจังหวัดก็ตาม และในทุกครั้งของวันที่ต้องนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ การออกเดินทางท่องเที่ยวไปในพื้นที่ที่มีความเจริญไปด้วยวัตถุ แต่ครั้งนี้ได้ออกเดินทางมายังสถานที่แห่งใหม่ที่ไกลออกมาจากเมืองรุ่งเรืองเหล่านั้นดูบ้าง ความรู้สึกจากจิตรใจและความมองเห็นจากสิ่งรอบด้านที่พบก็ดูแปลกไปอีกแบบหนึ่ง  อาการขัดๆ เขินๆ ของผมได้เกิดขึ้นตอนแรกๆ ที่ต้องเดินทางไปกับพี่น้องประเทศกัมพูชา แต่สิ่งที่มาช่วยไว้ได้นั้น เกิดจากความเป็นพี่น้อง ความเป็นกันเอง และความยิ้มแย้มแจ่มใส มีน้ำใจที่เกิดขึ้น แต่สิ่งที่ประทับใจที่สุดคือ การเสียสละเวลาของนายทหารที่พาคณะของเราเดินแนะนำและเยี่ยมชมสถานที่ที่ประสบเหตุด้วยตนเองตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน

“ภายนอกได้รับการช่วยเหลืออย่างเต็มที่ แต่ข้างในมันแตกสลายไปแล้ว  ไม่รู้เมื่อไหร่มันจะเหมือนเดิม ถ้าไม่เกิดกับใครก็ไม่รู้สึกหรอก เวลาพ่อมาดูเค้าสร้างบ้าน  แกจะไม่ยอมลงจากรถ  เพราะยังกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่บ้าน  บ้านโดนระเบิดไฟไหม้ไปทั้งหลัง”  นางสมถวิล  วงศ์ฝัก  บ้านภูมิสรอล  อ.กันทรลักษณ์  จ.ศรีสะเกษ ความรู้สึกของฉัน  ตั้งแต่เห็นสีหน้าของชาวบ้านที่เล่าเหตุการณ์ การต่อสู้ของไทย-กัมพูชาให้ฟังนั้น  ทุกคนล้วนแสดงถึงความเจ็บปวดในขณะที่เล่า “เมื่อไหร่จะดีกันสักที” แม่เฒ่าในหมู่บ้านภูมิสรอล  เอ่ยออกมาขณะที่นั่งคุยกัน คงไม่มีใครอยากให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้  หลายคนบอกว่าไม่อยากอยู่ท่ามกลางสถานการณ์เช่นนี้  อยากออกไปทำงาน  ทำนา  ออกไปสวนยาง  ตอนนี้ยางพาราที่ปลูกไว้กำลังจะได้เวลากรีดแล้ว  แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้น สิ่งทีทำได้คือ  การอยู่เฉยๆ  รอฟังสัญญาณว่าเมื่อไหร่จะต้องอพยพ “แค่เสียงปิดประตูรถดัง  เสียงไม้หล่น  ก็ยังตกใจ  เด็กยังมีความหวาดกลัว  สภาพจิตใจหลายคนต้องดูแลกันตลอด” คุณครูโรงเรียนบ้านภูมิสรอลวิทยา

Ha Noi, 26 October 2010, http://www.aseansec.org/25412.htm An engagement with stakeholders this morning has demonstrated a strong sense of ownership among the ASEAN citizens when the Secretary-General of ASEAN, Dr Surin Pitsuwan, held a ten-country video conference with representatives from seven of the ASEAN Member States, as well as with Australia, India and Japan. The dialogue was [...]